NEGOLAR - Kitlelerle birlikte Taksim&amp;amp;#039;e hücüm

Kitlelerle birlikte Taksim'e hücüm Daha önceki iki yılda olduğu gibi, bir kez daha proletarya Nisan ayına kendi talepleri ve mücadelesiyle damgasını vuruyor. İşçi sınıfının sorunları, mücadele talepleri çok daha görünür hale geliyor.

2009 1 Mayıs'ı, AKP Hükümeti’nin yerel seçimlerde tökezlediği koşullarda geliyor. Geçtiğimiz yıl 1 Mayıs Taksim çıkışıyla işçi sınıfı hareketinin ortaya koyduğu militan ve direngen pratik, Taksim yasağını savunulamaz hale getirdi. Hükümet, yasağı sürdürmek için bu kez daha sinsi bir yol izleyecek. Bu amaçla, 1 Mayıs’ı resmi tatil yapacak yasa tasarısını Meclis’e gönderdi. Arkasında hangi amaçlar gizli olursa olsun, bu, sınıf hareketinin

Kitlelerle birlikte Taksim'e hücüm

Daha önceki iki yılda olduğu gibi, bir kez daha proletarya Nisan ayına kendi talepleri ve mücadelesiyle damgasını vuruyor. İşçi sınıfının sorunları, mücadele talepleri çok daha görünür hale geliyor.

2009 1 Mayıs'ı, AKP Hükümeti’nin yerel seçimlerde tökezlediği koşullarda geliyor. Geçtiğimiz yıl 1 Mayıs Taksim çıkışıyla işçi sınıfı hareketinin ortaya koyduğu militan ve direngen pratik, Taksim yasağını savunulamaz hale getirdi. Hükümet, yasağı sürdürmek için bu kez daha sinsi bir yol izleyecek. Bu amaçla, 1 Mayıs’ı resmi tatil yapacak yasa tasarısını Meclis’e gönderdi. Arkasında hangi amaçlar gizli olursa olsun, bu, sınıf hareketinin bir kazanımıdır.

1 Mayıs’ı tatil ilan ettiren Taksim iradesidir

Hatırlanacaktır, aynı hükümet ve aynı Başbakan, geçtiğimiz yıl, 1 Mayıs’ın tatil olmasının ekonomiye 2 katrilyon yük getireceğini ve Türkiye’nin zaten bir tatiller cenneti olduğunu söylüyordu. Ne oldu, ne değişti de AKP 1 Mayıs’ı tatil ilan etti? Açık ki, 1 Mayıs’ın resmi tatil ilan edilmesini sağlayan; işçi sınıfının –kuşkusuz, önceki 1 Mayıs’ların tarihsel birikimine yaslanarak– son üç yıldır Taksim yasağını zorlayan, bu yasağın altını oyan ve yasalara sığmayan mücadelesidir. Böylece 12 Eylül darbesinin işçi sınıfından çaldığı, gasp ettiği bir hak, sökülüp geri alınmıştır. 1 Mayıs’ı tatil olmaktan çıkarıp yeniden sömürü günü haline getiren 1981 tarihli MGK kararı, geçersiz kılınmıştır. İşte size 12 Eylül’le hesaplaşma, işte size kazanımlar elde ederek ilerleme... 1 Mayıs’ta Taksim’i kazanmak için harcanan emeğin, dökülen terin ve ödenen bedellerin hiçbir zerresi boşa gitmemiştir, gitmeyecektir.

Demek ki, 1 Mayıs’ta Taksim, doğru halkadır ve mücadeleyi ilerleten bir yolu açmaktadır. Taksim, işçi sınıfı üzerindeki tek yasak değildir ama tüm yasakların bir simgesidir. Bu simgesel değeri yüksek alana yönelik işçi-emekçi hamlesi, tüm diğer yasakları da ilgilendiren kapsamlı bir çatışma sahası açmıştır. İşçi sınıfı ‘durumundan’ rahatsızdır, ‘durumu’ değiştirmeye çalışmaktadır. Devletin/hükümetin tavrı, işçi düşmanı karakterini ele verirken, 1 Mayıs ve Taksim yasaklarını giderek daha da savunulamaz hale getirmiştir. 2007 ve 2008 1 Mayıslarında kazanan işçi sınıfı, devrimciler ve sosyalistlerdir. Kaybeden; sınıf düşmanımız burjuvazi ve onun devleti, partileridir.

Hükümetin sinsi planları

Ne var ki, hükümetin 1 Mayıs’ı tatil ilan ederek oynamaya çalıştığı sinsi oyun konusunda da uyanıklık elden bırakılamaz. Hükümet 1 Mayıs’ı tatil yaparak, sendika merkezlerini ‘bu sayede kitlenizi alana taşıyabileceksiniz, artık siz de Taksim’i zorlamaktan vazgeçin’ pazarlığına çekmek istiyor. Hükümetin hesabına göre, Kadıköy vd. bir meydanda ‘bayram havasında miting’ yapılacak, Taksim’i zorlayan sendika, parti ve örgütler ise ‘marjinal’ ilan edilecek!

Türk-İş, hükümetin bu oyununda figüran olmaya yatkın gözükmektedir. EMEP, her zamanki yalpalamalarıyla Türk-İş’in peşine takılmaya adaydır. TKP ise lafta radikalliği bırakmazken, pratikte Çağlayan Meydanı için başvuru yaparak en sağ duruşu sergilemiştir. Mücadelenin sertliğine göğüs geremeyerek Çağlayan’a, Kadıköy’e vb. firar edenler, kendi kitlelerini bile ikna etmekte zorlanacaktır. Bu tür kararsızlıkların, ‘Taksim inatlaşması yanlış’ vb. söylem ve pratiklerin sınıf mücadelesine hiçbir katkısı olmayacak, tersine hükümetin planlarına fiili destek sunacaktır.

Diğer yandan hükümet, valilik, Taksim kararını alan ilerici sendikalar üzerinde ‘devrimcileri dışlayın’ baskısını yoğunlaştırma yolunu da izliyor. Devrimci hareketle ilerici sendikal hareket arasında son yıllarda oluşan verimli işbirliği ilişkilerini baltalamak, bu köprüleri yıkmak istiyor. Bu amaçla kimi girişimlerde bulunması da sürpriz olmaz.

1 Mayıs’ın tatil ilan edilmesi, Taksim’in kitlelerin gücüyle zorlanması için de imkanları büyütecektir. Bu kez uluslararası sendikal hareketin gücü ve dayanışması da Taksim’e yürüyenlerin arkasındadır. Hedef Taksim’i kazanmaktır ve bu hedefe her yıl daha fazla yaklaşılmaktadır. Taksim hedefi etrafında ne denli büyük bir kitle seferber edilirse, Taksim’in bu yıl kazanılması o denli olanaklı olacaktır. Geçtiğimiz yıl, devrimcilerin taşıdıkları kitleyi Taksim’e nasıl çıkaracaklarını planlayamadıkları; sendikaların ise kitle katılımında cılız kaldıkları bir pratik yaşandı. Bu sene iradi, planlı ve kitlesel bir katılımla 1 Mayıs Taksim’in kazanılması tamamen mümkündür.

Komünist militanın işi

Diğer yandan, yaşanmakta olan ekonomik krizin yarattığı ağır yıkım, proleter ve emekçi yığınlar arasında öfke, patlama dinamiklerini biriktirmiştir. Altı ayı aşkın bir süredir devam eden kriz, sayısız fabrikada işgallere, patronların rehin alınmasına, yol kesme eylemlerine vb. yol açmıştır. İşçi hareketi, henüz dağınık ve birbirinden kopuk biçimde de olsa yeni bir militanlığın ögelerini biriktirmektedir. İşte Taksim 1 Mayıs’ı, işçi hareketindeki bu yeni mayalanmanın biriktiği ve sınıf mücadelesinin yeni bir düzeye sıçratıldığı bir pota olabilir.

Komünist militanın işi, krizin bedeli sırtına yıkılan öfkeli, işsiz, yoksul emekçiyi Taksim’e getirmektir. İşsizlik oranının (resmi verilerde bile ) %15’e vardığı bir ülkede işçi-işsiz yığınların yıkıcı öfkesini örgütlemek temel, öncelikli görevdir ve bu görevin sahası 1 Mayıs’tır. Bu akış sağlanırsa, işçilerin o engin sınıfsal öfkesi Taksim’in yolunu açacaktır. Bunun için hemen bugünden, hiç ertelemeden, başta işçi havzaları ve emekçi semtleri gelmek üzere, işçi-emekçilerin, gençlerin ve kadınların yaşam alanlarında atak ve enerjik tarzda Taksim 1 Mayıs’ının hazırlığı yoğunlaştırılmalıdır. Krizin yükünü sermayeye ödetmek için işçiler Taksim’e çağrılmalıdır.

Sorun, ‘kitleleri kimin kazanacağı’ noktasında düğümlenmektedir. Taksim’e 2009 hücümu, mutlaka kitlelerle birlikte örgütlenmelidir ve Taksim’in kazanılması fiili-meşru mücadelenin kitlesel bir şöleni olarak düşünülmelidir.

Parolamız: "Kitlelerle birlikte Taksim'e hücüm"dur.

------------------------ http://www.atilimhaber.org/haberler/koseler/20090418/basyazi.html adresinden alınmıştır...